„Gdyby ludzki mózg był tak prosty, że moglibyśmy go zrozumieć, bylibyśmy wtedy tak głupi, że i tak byśmy go nie zrozumieli” Jostein Gaarder.

Ten angielski termin, choć często stosowany w entomologii, nie ma, co dziwne, polskiego tłumaczenia. Odnosi się on zwykle do gromadzenia się owadów, najczęściej motyli, na wilgotnych powierzchniach w poszukiwaniu związków odżywczych, czyli nutrientów.

Długi i rurkowaty pysk, duży puszysty ogon, długie i zakrzywione pazury oraz żerowanie w gniazdach owadów społecznych – to najbardziej typowa charakterystyka mrówkojada – ssaka z podrzędu giętkojęzykowych (rząd włochacze).

Ssaki i dinozaury żyły obok siebie przez ostatnie 230 milionów lat. Obie grupy pojawiły się w triasie, ale bezpośrednie dowody na interakcje między nimi są bardzo rzadkie.

Turbinella pyrum to spory ślimak żyjący w wodach Oceanu Indyjskiego, którego muszla nazywana jest śankhą (ang. Indian chank). Muszla ta już od czterech tysięcy lat wykorzystywana jest w życiu codziennym człowieka, między innymi w kontekście religijnym.