Lato to idealny czas na górskie wędrówki i odkrywanie przyrody. Jeśli w te wakacje planujesz wyjazd w Tatry, być może spotkasz jednego z najbardziej tajemniczych mieszkańców tego regionu – ślimaka tatrzańskiego (Faustina cingulella). Choć jest niewielki i łatwo go przeoczyć, to prawdziwy skarb tutejszej fauny.

Gdy kilkanaście tysięcy lat temu po arktycznych stepach wędrowały mamuty włochate, ich młode przychodziły na świat w sposób zaskakująco podobny do tego, jak dziś na świat przychodzą słonie. Naukowcy sądzą, że ciąża mamuta włochatego trwała około 22 miesięcy, czyli niemal tyle samo, co współczesnych słoni. Prawie dwuletnia ciąża słoni jest najdłuższą znaną ciążą u ssaków.

Tak zwane szable, czyli długie kły należą do najbardziej charakterystycznych i fascynujących struktur, jakie wyewoluowały w historii życia na Ziemi. Pojawiały się niezależnie w wielu niespokrewnionych grupach kręgowców – zarówno u drapieżników, jak i u roślinożerców. Choć ich wygląd bywał podobny, funkcja i sposób wykorzystania tych imponujących zębów mogły się znacząco różnić.

Choć ślimaki kojarzą się nam głównie z wilgotnymi łąkami i przydomowymi ogrodami, wśród nich są też gatunki preferujące surowe warunki górskie. Jednym z takich niezwykłych mięczaków jest wałkówka górska (Ena montana) – niewielki, lecz intrygujący ślimak, który skrywa się w cieniu leśnej ściółki.

W Centrum Edukacji Przyrodniczej Uniwersytetu Jagiellońskiego można obecnie zwiedzać wystawę rysunków i ilustracji „Motyle Jerzego Heintze”. Wystawa wcześniej prezentowana była w Mareckim Ośrodku Kultury im. Tadeusza Lużyńskiego i została udostępniona Uniwersytetowi dzięki uprzejmości Pani Luizy Wojciechowskiej-Konopki. To wyjątkowa okazja, by z bliska zobaczyć oryginalne prace tego wybitnego polskiego ilustratora przyrodniczego – artysty, który potrafił połączyć precyzję obserwacji naukowej z warsztatem malarza. Prezentowane materiały zostały zachowane przez syna artysty, śp. Wojciecha Paszkowicza i dziś pozwalają spojrzeć na twórczość Jerzego Heintzego nie tylko jako na dorobek ilustratora, lecz także jako na świadectwo jego głębokiej wrażliwości.