Pawi ogon, pawie pióra, pawie oko, a nawet pawie oczka jako nazwa akwariowej rybki – gupika. Pewnie słyszeliśmy takie sformułowania. Pawie od wieków przyciągały uwagę swoim wyglądem i od starożytności żyły nie tylko w lasach Dekanu ale też w świecie mitów, legend, heraldyki i ludowych opowieści.

Pływające po wodzie ptaki pewnie kojarzą się nam najczęściej z łabędziami, kaczkami i gęsiami. Jednak poza nimi możemy spotkać na jeziorach, stawach i rzekach jeszcze sporo innych, a wśród nich występującego głównie w Eurazji perkoza dwuczubego, który po łacinie nazywa się Podiceps cristatus.

Na wystawie w Centrum zobaczyć możecie okaz triasowego ichtiozaura z formacji Besano z pogranicza Włoch i Szwajcarii. Okaz przyjechał do Krakowa w 1902 roku, przywieziony w trzech kawałkach przez prof. Józefa Grzybowskiego - pioniera w stosowaniu mikroskamieniałości w poszukiwaniach ropy naftowej.

Olśniak himalajski zwany też monalem (Lophophorus impejanus) może kojarzyć się nam z pawiem lub bażantami ze względu na metalicznie mieniące się pióra u samców i koronę z piór na głowie. Nie bez przyczyny, jest z nimi blisko spokrewniony, należy do tej samej rodziny ptaków – kurowatych.

Gdy będziecie odwiedzać nasze Centrum, po wejściu do głównego holu popatrzcie do góry. Zobaczycie tam model układu słonecznego oraz modele dwóch kosmicznych teleskopów – Hubble'a i Chandra.