Zdumiewające rozmiary (15cm długości ciała, 25cm rozpiętości skrzydeł, 30g masy ciała), majestatyczny wygląd i dostojny sposób poruszania się, to cechy jednego z największych olbrzymów pośród pasikoników. Konik kapturzasty (Siliquofera grandis) jest owadem dość szeroko rozpowszechnionym w koronach lasów deszczowych Nowej Gwinei oraz północnego regionu Australii.

Liśćce są modelowym przykładem biologicznego mimetyzmu – adaptacyjnej zdolności niektórych zwierząt do upodabniania się kształtem i barwą do otaczającego je środowiska. Wyrafinowany kamuflaż tych owadów zapewnia doskonałą ochronę przed drapieżnikami.

Oreodonty (Merycoidodontoidea) to wymarła grupa ssaków. Zaliczane są do parzystokopytnych, podobnie jak współczesne świnie, krowy, wielbłądy i hipopotamy (a nawet wieloryby!). Znane są jedynie z Ameryki Północnej, gdzie żyły przez około 35 milionów lat, od eocenu do miocenu. Należą do najczęściej reprezentowanych ssaków w zapisie kopalnym Ameryki Północnej, a być może na świecie.

Słysząc słowo bielik pewnie od razu chciałoby się dopowiedzieć orzeł bielik. Jednak w ścisłym tych słów znaczeniu orły (Aquila) i bieliki (Haliaeetus) to dwa różne rodzaje ptaków w obrębie rodziny jastrzębiowatych. W Polsce dużo łatwiej zaobserwować bielika (Haliaeetus albicilla) niż orła przedniego (Aquila chrysaetos). Powiedzieć „orzeł bielik”, to tak jakby powiedzieć „wrona sroka”.

Muszki owocowe odmieniły oblicze genetyki. Szympansy uczyły nas o powstaniu inteligencji. Dzięki myszom zrozumieliśmy ludzkie choroby. Wiele gatunków zwierząt jak dotąd pozwoliło poszerzyć naszą wiedzę o biologii oraz pomogło odkryć prawa, którymi rządzi się przyroda.